Srpska kartografija 19. veka, počinje prepisanom bakroreznom kartom Save Tekelije sa samog početka veka, a završava se uzornim, originalnim i naučno zasnovanim delom Jovana Cvijića. Austrijski kartografi su gotovo jedini i najvažniji činioci prikazivanja Srbije na geografskim kartama u prvoj polovini 19. veka, što je u skladu sa istorijskim zbivanjima. Karte austrijskih kartografa po kvalitetu i kvantitetu znatno premašuju karte ostalih evropskih kartografa. Nemački, francuski i ruski kartografi koji povremeno ulaze u prvi plan ne daju bitno obeležje razvoju prikazivanja Srbije na geografskim kartama, i nisu nosioci razvoja ni u jednom njenom periodu. Iz praktičnih vojnih razloga geografska istraživanja Srbije prvenstveno su se razvijala u vojsci, gde su sticana i najdragocenija iskustva. Odlukom srpskog Glavnog Đeneralštaba, 1876. je osnovano Geografsko odeljenje, kome je stavljeno u dužnost da izradi kartu Srbije u što većoj razmeri. Time je nastao novi period za srpsku kartografiju. Sve veće potrebe društva su pojačale zahteve za najraznovrsnijim kartama, a bili su stvoreni svi naučni, stručni i tehnički uslovi da se tim zahtevima udovolji. Do kraja 19. veka izašlo je mnogo opštegeografskih, tematskih karata Srbije evropskih kartografa, ali one više nisu imale značaja za razvoj srpske kartografije. Svojim originalnim radovima, u poslednjoj četvrtini veka, Srbija se uključila u evropsku kartografiju.sr