Dobroslav Ružić (Čačak, 1854 – Kruševac, 1918) studirao je prirodne nauke u Minhenu i Jeni, potom bio srednjoškolski profesor u nekoliko srpskih gradova. Prevodio je sa nemačkog jezika, pisao o Hajneu. Bio je istaknuti kulturni i nacionalni radnik. Bio je bibliotekar u Narodnoj biblioteci Srbije i Dvorskoj biblioteci u Beogradu. U Narodnoj biblioteci Srbije (1901 – 1903) sređivao je i inventarisao rukopisnu građu i izdvajao stare i retke knjige, a kao dobrom znalcu bibliotečke teorije i prakse povereno mu je da sredi knjižni fond Dvorske biblioteke, što je sa uspehom učinio. U vreme Prvog svetskog rata iz kolekcija koje su predstavljale nacionalne vrednosti izdvojio je rukopis Miroslavljevog jevanđelja i predao ga na posebno čuvanje. U opsežnoj bibliografiji radova Dobroslava Ružića izdvaja se 36 bibliografskih jedinica iz bibliotekarstva. Najznačajniji rad je sažeta rasprava O bibliotekama (prvo izdanje 1901, drugo 1922. godine) u kojoj piše o stanju svetskih biblioteka.sr